«Χείμαρροι γινήκαμε για μια νέα ζωή» - Δίσκος με επανεκτελέσεις τραγουδιών από τις Γυναικείες Φυλακές Αβέρωφ

 «Χείμαρροι γινήκαμε για μια νέα ζωή». 
Αυτός είναι ο τίτλος του δίσκου με επανεκτελέσεις και διασκευές τραγουδιών που γράφτηκαν στις Γυναικείες Φυλακές Αβέρωφ και τραγουδήθηκαν από τη Γυναικεία Χορωδία των φυλακών Αβέρωφ.

Ο δίσκος είναι μια παραγωγή του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ στο πλαίσιο του 41ου Φεστιβάλ και αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτές που αποτελούν ως σήμερα πηγή έμπνευσης, αφού για την ανάσταση του λαού όλα τα έδωσαν, κάθε στιγμή.
Οι ηχογραφήσεις έγιναν στο στούντιο στο Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας της ΚΝΕ και πρόκειται για την πρώτη παραγωγή που γίνεται εκεί.
Τα τραγούδια μιλούν για τις δύσκολες στιγμές που έζησαν, τον πόνο για το χαμό των εκτελεσμένων συντροφισσών, την επιμονή τους να μην υποκύψουν στα βασανιστήρια, τη λαχτάρα τους για ζωή. Τα τραγούδια τους αποτελούν ντοκουμέντο μνήμης, συντροφικότητας και περηφάνιας, ύμνο στη ζωή και στον αγώνα, δίδαγμα αξιοπρέπειας απέναντι στις πιο δύσκολες συνθήκες. Κάθε ένα έχει τη δική του μοναδική ιστορία.
Οι πολιτικές κρατούμενες στις Φυλακές Αβέρωφ ανέπτυξαν μια πλούσιαδραστηριότητα, μέρος της οποίας αποτελούσε και η χορωδία. Η φυλάκισή τους, η καταδίκη τους σε ισόβια, ακόμα και σε θάνατο, δεν τους στέρησε τη θέληση, το κουράγιο να οργανώσουν τη ζωή τους και τον αγώνα τους στη νέα πραγματικότητα - πίσω από τα κάγκελα.

Πηγή: efestival.kne.gr

1. Το Καρναβάλι
2. Ραγιάδες
3. Ο Φοίνικας
4. Ισμήνη
5. Το τραγούδι των μελλοθάνατων
6. Μακρία απ' τον ελεύθερο αέρα
7. Οι γιαγιές μαθαίνουν γράμματα
8. Κάλαντα Χριστουγέννων
9. Κάλαντα Πρωτοχρονιάς
10. Χορός του Ζαλόγγου
11. Γυρισμός απ' την Πάτρα

Τα τραγούδια που φιλοξενούνται σε αυτό το CD, στην αρχική τους μορφή δημιουργήθηκαν και τραγουδήθηκαν από τη χορωδία των πολιτικών κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ.

Οι φυλακές Αβέρωφ βρίσκονταν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας στην Αθήνα. Κατά τις δεκαετίες 1940-1950 αποτέλεσαν την «καταματωμένη βιτρίνα» του αστικού κράτους, μια «σύγχρονη Βαστίλλη» όπως χαρακτήρισαν οι ίδιες οι κρατούμενες τη φυλακή σε υπόμνημα που έστειλαν στον ΟΗΕ το 1950.

Στα 1947-1954 από τις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ πέρασαν περίπου 1200 κομμουνίστριες και άλλες αγωνίστριες και περίπου 100 μικρά παιδιά. Εκατοντάδες οδηγήθηκαν από εκεί στο εκτελεστικό απόσπασμα. Βασανιστήρια, βιασμοί, και κάθε είδους κτηνωδίες επιστρατεύτηκαν από το αστικό κράτος για να λυγίσουν το αγωνιστικό τους φρόνημα, χωρίς επιτυχία, ενώ τα παιδιά των κρατουμένων δεν είχαν ούτε καν το δικαίωμα διατροφής.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, πίσω από τα κάγκελα, οι φυλακισμένες οργανώνουν τη ζωή τους και τον αγώνα τους στις νέες συνθήκες. Η χορωδία αποτελεί ένα μέρος αυτής της δραστηριότητας. Τα τραγούδια τους αποτελούν ντοκουμέντο μνήμης, συντροφικότητας και περηφάνιας, ύμνο στη ζωή και στον αγώνα, δίδαγμα αξιοπρέπειας απέναντι στις πιο δύσκολες συνθήκες. Κάθε ένα έχει τη δική του μοναδική ιστορία. Τα τραγούδια αυτά, βασισμένα σε σκοπούς της εποχής ή παλιότερους, ηχογραφήθηκαν για πρώτη φορά από τμήμα της χορωδίας το 1977, όμως λογοκρίθηκαν αφού «αναμόχλευαν το παρελθόν». Το 2005 ο «Ριζοσπάστης» πρόσφερε στους αναγνώστες του το ηχητικό αυτό ντοκουμέντο με τον τίτλο «Τραγούδι πίσω από τα κάγκελα».

Η παραγωγή αυτή του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ αποτελείται από επανεκτελέσεις των αρχικών τραγουδιών. Εντάσσεται στις εκδηλώσεις του 41ου Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, ενώ πρόκειται για την πρώτη ηχογράφηση που πραγματοποιήθηκε στο Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας της ΚΝΕ, από ομάδα μουσικών και τραγουδιστών της ΚΝΕ. Αποτελεί έναν ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτές που αποτελούν ως σήμερα πηγή έμπνευσης αφού «για την ανάσταση του λαού όλα τα έδωσαν, κάθε στιγμή».

Μουσικοί
Δημήτρης Ανδρονιάδης-Ακορντεόν/ Εύη Δασούλα-Κλασική κιθάρα/ Δημήτρης Καραχρήστος-Κρουστά/ Χάρης Λιβάνιος-Μαντολίνο, Ακουστική Κιθάρα/ Νίκος Πανάς-Βιολι/ Βασίλης Παρασκευόπουλος-Κλαρινέτο/ Στέφανος Χατζηαναγνώστου-Φλάουτο

Χορωδία
Αννα Αναστασοπούλου/ Πολυξένη Καράκογλου/ Μαριλίζα Λούντζη/ Τάνια Παπαναστασάτου

Ενορχηστρώσεις
Δημήτρης Ανδρονιάδης/ Χάρης Λιβάνιος/ Στέφανος Χατζηαναγνώστου

Ηχοληψία
Γιάννης Μπαλλούς

Μίξη-Mastering
Βασίλης Μητρόπουλος

Το εικαστικό έργο του εξωφύλλου είναι σκίτσο κρατούμενης στις φυλακές Αβέρωφ.

Η ηχογράφηση έγινε στο Στέκι Πολιτισμού και Νεανικής Δημιουργίας της ΚΝΕ.

Πηγή: Κονσερβοκούτι

Ο ΣΥΡΜΟΣ και τα "του συρμού"

Αυτήν την Κυριακή 20/1 παρακολούθησα την εκδήλωση της ΚΝΕ στο ΣΥΡΜΟ για "Τα σταφύλια της οργής". Το έγκλημα ήταν προμελετημένο, αφού το είχα διαβάσει στον ολοκαίνουργιο ΟΔΗΓΗΤΗ και είχα πάει και εξοπλισμένος με κάμερα. Το πάλεψα να διαβάσω το βιβλίο αλλά την Κυριακη είχα φτάσει στο 1/4...Λοιπόν για να λέμε όλη την αλήθεια για "Τα σταφύλια της οργής" έιχα πρωτακούσει στο σχολείο αλλά για τη σχέση τους με την περίοδο στην οποία γράφτηκαν άκουσα ή μάλλον είδα σε μια εκπομπή που παρακολουθώ ανελλιπώς το "Infowar".
To "Infowar" το ανακάλυψα λίγο τυχαία καθώς περιπλανιόμουν στο Ιντερνετ, και από τότε δν έχω χάσει εκπομπή(τηλεοπτική) και τελευταία ακούω και τη ραδιοφωνική.! Ο λόγος που παραβρέθηκα είναι και η συμμετοχή του Άρη Χατζηστεφάνου, του δημοσιογράφου με την ιδέα για το "Infowar". Άκρως ενδιαφέρουσα η δουλιά του, την οποία επιμελείται με τη βοήθεια του σκηνοθέτη Χρήστου Καρακεπέλη και την παρουσιάζει την τηλεόραση του ΣΚΑΪ, αναλύοντας θέματα της τρέχουσας επικαιρότητας (τα επιλέγει ανάλογα με της διεθνείς τάσεις όπως μας αποκάλυψε την Κυριακή). και στο δεύτερο μέρος χρησιμοποιεί τραγούδια, που αναφέρονται σε κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός, για να δημιουργήσει ένα μίνι ντοκιμαντέρ το οποίο ακολουθεί τους ρυθμούς αλλά και την αισθητική βίντεο. Η πλευρά της αισθητικής απασχολεί ιδιαίτερα τον σκηνοθέτη όπως είπε και σε ερώτηση την Κυριακή, θέλουν να δίνουν στον τηλεθεατή προιόν αισθητικής που να βγάζει νόημα. Τέλος το "Infowar" είναι ο μόνος συνεργάτης στην Ευρώπη του Democracy Now!(θα επανέλθω σε επόμενο πόστ για περισότερα)

Επί του θέματος όμως, στην αρχή της εκδήλωσης διαβάστηκαν διασκευασμένα αποσπάσματα από το βιβλίο με ενδιάμεσα αποσπάσματα από την ταινία "Τα σταφύλια της οργής"(1940) σε σκηνοθεσία Τζον Φορντ. Και μετά παρακολουθήσαμε κοινό και συντελεστές το επεισόδιο για "Τα σταφύλια της οργής", εδώ το βλέπετε. Αμέσως ακολούθησε τοποθέτηση από τις συντονίστριες εδώτο βίντεο, και τον Άρη Χατζηστεφάνου εδώ και τον Χρήστο Καρακεπέλη. Στο τέλος των τοποθετήσεων δόθηκε και ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο να ακολούθήσουν ερωτήσεις και συζήτηση. Το πλαίσιο που δόθηκε ήταν ότι το 1929 είχαμε μια κρίση στην Αμερική που την αντιμετώπισε το New Deal, τώρα έχουμε πάλι μια κρίση στην Αμερική που την αντιμετωπίζει με ένταση της νεοφιλελεύθερης πολιτικής, δύο κρίσεις οφειλόμενες σε φυσικές καταστροφές δύο τελείως διαφορετικές πολιτικές αντιμετώπισης (ενννοείται ότι αυτό το πλαίσιο δεν τηρήθηκε:-)
Οι ερωτήσεις λοιπόν που ακολούθησαν κινήθηκαν περισσότερο γύρω από το "Infowar". Οι ερωτήσεις(όσες πρόλαβα να σημειώσω):

• Γιατί ο Σταϊνμπεκ είχε μια τέτοια μεταστροφη;(αργότερα υποστήριξε τον πόλεμο στο Βιετνάμ)
• Πόση ελευθερία υπάρχει στην επιλογή της ύλης και των θεμάτων στο Infowar;

Εδώ οι συντελεστές απάντησαν ότι υπάρχει "ύποπτα" πολύ ελευθερία και γνωρίζουν το λόγο της εκπομπής για τους ίδιους: για να εκπροσωπούν τις ιδεές τους και όχι για να εκτονώνουν της ανάγκες του συστήματος. Αλλά αναρωτιούνται αν είναι καλό να είσαι το άλλοθι;.

• Πως προκύπτει η παραγωγή;πως γίνεται η εκπομπή;
• Η κρίση του '29 έφερε το Β' Παγκόσμιο αυτή η κρίση τι θα φέρει;(πολύ χειρότερη η σημερινή)
• Θα κάνετε κάτι ανάλογο για θέματα δικά μας;θα ασχολείστε μόνο με θέματα σε "μακρινές χώρες";δεν μπορεί να γίνει αναλογη δουλιά για την Ελλάδα;

Η απάντηση ήταν κατηγορηματική και ήταν "ΟΧΙ". Με τίποτα δεν θα τους αφήσουν να κάνουν κάτι τέτοιο.(βλέπε "Good night and good luck"). "Προσπαθούμε να μιλούμε πάντα παραβολικά και αφήνουμε στους τηλεθεατές να συνδέσουν αυτά που γίνονται "μακριά" με αυτά που γίνονται εδώ". και η ακόλουθη ερώτηση είναι παρόμοια.

• Πόσο ανατρεπτική μπορεί να γίνει μια τέτοια εκπομπή; Υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που να αλλάξουν το σκηνικό;

"Σίγουρα υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που θα έκαναν αυτή τη δουλιά πολύ καλύτερα ", απαντά ο Άρης Χατζηστεφάνου, "αλλά δεν τους δινέται η δυνατότητα μέσα από τα ιδιωτικά κανάλια".Όσο για το πόσο αλλάζει το σκηνικό σίγουρα δν αλλάζει από μέσα, αλλά από έξω από τους δρόμους, πρόσθεσε.

Την κατανοήση σας και τη συγγνώμη μου για όποιες παραλείψεις, λάθη, αλλοιώσεις στη μεταφορά γεγονότων και λόγων, στην κακή ποιότητα των φωτογραφιών και του βίντεο. Είπα και γω να αφήσω για λίγο τα έδρανα του αμφιθεάτρου και τους πάγκους του εργαστηρίο και να κάνω "ρεπορτάζ" τρομάρα μου....ελπίζω να μην τα θαλάσσωσα πολυ.
Α και μείνετε συντονισμένοι μας υποσχέθηκαν ότι θα δώσουν για προβολή στο ΣΥΡΜΟ και την εκπομπή για τον Ισπανικό Εμφύλιο!!!γιούπι!

Τώρα περί "του συρμού" θα έγραφα για το Λαζόπουλο αλλά είναι αργά και αύριο έχω εργαστήριο. απλά λέω ότι έπι μία μιση ώρα ασχολιόταν με το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ των ημερών...και κουβέντα για το συλλαλητήριο σήμερα 22/1, τις απεργίες στα λιμάνια, ΤΑ προηγούμενα σκάνδαλα, το ασφαλιστικό...